بعضی بازی‌ها را تمام می‌کنی و فراموششان می‌کنی؛ بعضی دیگر کاری می‌کنند دلت برای جهانی تنگ شود که هرگز واقعاً وجود نداشته است.

The Witcher 3: Wild Hunt یک نقش‌آفرینی جهان‌باز با دوربین سوم‌شخص است؛ ماجراجویی‌ای که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد و روی PC، PlayStation، Xbox و Nintendo Switch در دسترس قرار گرفت. این بازی برنده Game of the Year در The Game Awards 2015 شد و بیش از ۲۵۰ جایزه Game of the Year و ۱۰۰۰ جایزه صنعتی دریافت کرده است.

شما در نقش گرالت ریویا، ویچر افسانه‌ای، وارد سرزمینی جنگ‌زده می‌شوید. مأموریت اصلی ساده به نظر می‌رسد: پیدا کردن سیری، دخترخوانده گرالت، پیش از آنکه Wild Hunt به او برسد. اما در این دنیا، هیچ مأموریتی واقعاً ساده نیست.

از باتلاق‌های تاریک و روستاهای فقیر گرفته تا شهرهای شلوغ و جزایر سردسیر، جهان بازی پر از راز، هیولا و آدم‌هایی است که همیشه نمی‌توان فهمید حق با کدام طرف است.

شمشیرزنی، جادو، معجون‌سازی، ارتقای مهارت‌ها، شکار هیولا و تصمیم‌هایی که می‌توانند مسیر اتفاقات را تغییر دهند، هسته تجربه را شکل می‌دهند. گاهی باید بجنگید. گاهی مذاکره کنید. و گاهی فقط با انتخاب اشتباه، اوضاع را بدتر کنید.

اما بزرگ‌ترین قدرت The Witcher 3 انتخاب‌های آن است. تصمیم‌ها فقط دیالوگ را تغییر نمی‌دهند؛ روابط، مأموریت‌ها و سرنوشت شخصیت‌ها را هم تحت تأثیر قرار می‌دهند.

اگر از جهان‌های فانتزی عمیق لذت می‌برید، The Witcher 3 هنوز یکی از آن بازی‌هایی است که نباید از دست بدهید.

اگر The Witcher 3 را دوست داشتید، Cyberpunk 2077 برای جهان‌سازی و انتخاب‌های داستانی، Dragon Age: Inquisition برای نقش‌آفرینی فانتزی و Skyrim برای آزادی اکتشاف انتخاب‌های مناسبی هستند. در میان آثار تلویزیونی نیز Game of Thrones فضای سیاسی، خشن و خاکستری مشابهی دارد.

حالا نوبت شماست: آیا The Witcher 3 واقعاً شایسته جایگاه افسانه‌ای خود است، یا بازی دیگری باید تاج پادشاهی را بگیرد؟